Asset Publisher

Rezerwaty przyrody.

Istniejące rezerwaty przyrody.

 

- „Prządki im. Prof. Henryka Świdzińskiego"  – rezerwat częściowy o pow. 13,62 ha, powołany zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 14 lutego 1957 r. (M.P. z dnia 16 marca 1957 r.; nr 18, poz. 143).

Położony jest na gruntach wsi Czarnorzeki i Korczyna, w gminie Korczyna w województwie podkarpackim. Obejmuje oddz.: 108h, j, m, n leśnictwa Odrzykoń.Rezerwat należy do typu: geologicznych i glebowych, podtypu: form tektonicznych i erozyjnych (PGg.te) – klasyfikacja wg głównego przedmiotu ochrony oraz do typu: leśnych i borowych, podtypu: lasów mieszanych, górskich i podgórskich (EL.lmp) – klasyfikacja wg głównego typu ekosystemu (Rozp. MŚ z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów, typów i podtypów rezerwatów przyrody; Dz. U. z dnia 14 kwietnia 2005 r.).

Celem utworzenia rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i krajobrazowych grupy skał piaskowcowych wyróżniających się charakterystycznymi formami wytworzonymi wskutek erozji eolicznej. Są to różnopostaciowe skałki porozdzielane szczelinami ciosowymi, występujące w postaci odosobnionych grup lub mniej lub bardziej jednolitych grzebieni skalnych.

Flora rezerwatu obfituje w rzadkie rośliny, w tym objęte ochroną gatunkową. Należą tu: widłak wroniec Huperzia selago, paprotka zwyczajna Polypodium vulgare, kruszyna pospolita Frangula alnus i pierwiosnek wyniosły Primula elatior. W szacie roślinnej przeważa kwaśna buczyna górska Luzulo nemorosae-Fagetum.

Rezerwat posiada dokumentacje planu ochrony na okres od 1.01.1998 do 31.12.2017 r. Plan jednakże stracił ważność wskutek zmiany przepisów i wymaga dostosowania do nowych uwarunkowań prawnych.

- „Kretówki" – rezerwat częściowy, powołany zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 5 maja 1959 r. (M.P. z dnia 9 czerwca 1959 r.; nr 51, poz. 245). Na mocy tego zarządzenia objęto ochroną 40,54 ha. W rok później zarządzeniem MLiPD (z dnia 10 listopada 1960 r.) powierzchnię zwiększono do 95,27 ha (M.P. z dnia 7 grudnia 1960 r.; nr 89, poz. 402). W wyniku przeprowadzenia nowych pomiarów geodezyjnych wykonanych w ramach prac nad planem u.l. na lata 2006-2015, jego powierzchnia wynosi 95,79 ha.

Rezerwat położony jest na terenie wsi: Jabłonica (gmina Haczów) i Orzechówka (gmina Jasienica Rosielna) w województwie podkarpackim. Obejmuje oddz.: 120b-f, 121a-f, 122h, 124a, b, 125a, d-h leśnictwa Wola Komborska. Rezerwat należy do typu: florystycznych, podtypu: krzewów i drzew (PFI.kd) – klasyfikacja wg głównego przedmiotu ochrony oraz do typu: leśnych i borowych, podtypu: lasów górskich i podgórskich (EL.lgp) – klasyfikacja wg głównego typu ekosystemu (Rozp. MŚ z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów, typów i podtypów rezerwatów przyrody; Dz. U. z dnia 14 kwietnia 2005 r.).

Powstał w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego stanowiska cisa pospolitego Taxus baccata. W 1997 roku stwierdzono tu 457 okazów cisa. Chroniony gatunek występuje w drzewostanach bukowym i bukowo-sosnowym, współtworzących zespół żyznej buczyny karpackiej Dentario glandulosae-Fagetum. Z roślin chronionych oprócz cisa pospolitego Taxus baccata występuje tu także m.in. podrzeń żebrowiec Blechnum spicant, paprotka zwyczajna Polypodium vulgare, widłak wroniec Huperzia selago i kruszczyk siny Epipactis purpurata.

Rezerwat posiada dokumentację planu ochrony na okres od 1.01.1998 r. do 31.12.2017 r., Plan jednak stracił ważność wskutek zmiany przepisów i wymaga dostosowania do nowych uwarunkowań prawnych.

- „Liwocz" – rezerwat częściowy o pow. 84,23 ha, powołany Rozporządzeniem Wojewody Podkarpackiego z dnia 19 kwietnia 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Podkarp. z dnia 24 kwietnia 2004 r., nr 42, poz. 443).

Położony jest na terenie wsi Lipnica Dolna (gmina Brzyska) oraz Lipnica Górna (gmina Skołyszyn) w województwie podkarpackim. Obejmuje oddz.: 106a, b, d, f, 110a, b oraz 111 leśnictwa Lisów.Rezerwat należy do typu: florystycznych, podtypu: zbiorowisk leśnych (PFI.zl) – klasyfikacja wg głównego przedmiotu ochrony oraz do typu: leśnych i borowych, podtypu: lasów górskich i podgórskich (EL.lgp) – klasyfikacja wg głównego typu ekosystemu (Rozp. MŚ z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów, typów i podtypów rezerwatów przyrody; Dz. U. z dnia 14 kwietnia 2005 r.).

Powstał w celu zachowania ze względów naukowych, dydaktycznych i przyrodniczych zbiorowisk roślinnych typowych dla wyższych partii Pogórza Ciężkowickiego oraz stanowisk roślin i zwierząt chronionych. Zbiorowiska roślinne są tu reprezentowane przez żyzną buczynę karpacką Dentario glandulosae-Fagetum występującą zarówno w formie reglowej jak i podgórskiej, natomiast flora chroniona liczy kilkanaście gatunków roślin naczyniowych, do których należy m.in.: podkolan biały Platanthera bifolia i wawrzynek wilczełyko Daphne mezereum.

Rezerwat posiada projekt planu ochrony opracowany w 2003 roku.

- „Golesz" – rezerwat częściowy o pow. 27,45 ha powołany Rozporządzeniem Wojewody Podkarpackiego Nr 268/00 z dnia 22 grudnia 2000 r. (Dz. Urz. Woj. Podkarp. z dnia 30 grudnia 2000 r., nr 87, poz. 934).

Położony jest na terenie wsi Krajowice w gminie Kołaczyce województwa podkarpackiego. Obejmuje oddział 89 w leśnictwie Krajowice.

Rezerwat należy do typu: geologicznych i glebowych, podtypu: form tektonicznych i erozyjnych (PGg.te) – klasyfikacja wg głównego przedmiotu ochrony oraz do typu: leśnych i borowych, podtypu: lasów górskich i podgórskich (EL.lgp) – klasyfikacja wg głównego typu ekosystemu (Rozp. MŚ z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów, typów i podtypów rezerwatów przyrody; Dz.U. z dnia 14 kwietnia 2005 r.).
Powstał w celu zachowania ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych wychodni skał piaskowca ciężkowickiego wraz z otaczającym lasem grądowym, ze stanowiskami rzadkich i chronionych gatunków roślin w runie, a także śladami grodziska wczesnośredniowiecznego i ruinami średniowiecznego zamku obronnego.
Na wychodnię piaskowca ciężkowickiego składa się 13 grup skalnych zgrupowanych na stromym południowym stoku wzgórza Golesz. Ich otoczeniem jest grąd subkontynentalny Tilio-Carpinetum betuli zróżnicowany na trzy podzespoły i pięć wariantów. W runie występują liczne rośliny chronione z których do najrzadszych należą: buławnik mieczolistny Cephalanthera longifolia i obrazki alpejskie Arum alpinum.

Walor rezerwatu podnoszą obiekty kulturowo-historyczne wpisane do rejestru zabytków – stanowisko archeologiczne obejmujące grodzisko wczesnośredniowieczne, które w XIV wieku zastąpił zamek obronny oraz charakterystyczny krajobraz stanowiący nieodłączny element wzgórz górujących nad doliną Wisłoki.

Rezerwat posiada projekt planu ochrony opracowany na lata 2003-2022

- Poza gruntami zarządzanymi przez Nadleśnictwo, ale w jego zasięgu terytorialnym, położony jest rezerwat: „Cisy w „Malinówce", gdzie przedmiotem ochrony jest stanowisko cisa pospolitego Taxus baccata.
„Cisy w Malinówce" - rezerwat częściowy o pow. 4,02 ha, powołany zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 28 lutego 1957 r. (M.P. z dnia 3 kwietnia 1957 r., nr 26, poz. 180).

Położony jest na terenie wsi Malinówka, w gminie Haczów województwa podkarpackiego. Grunty wchodzące w jego skład stanowią własność prywatną.

Rezerwat należy do typu: florystycznych, podtypu: krzewów i drzew (PFI.kd) – klasyfikacja wg głównego przedmiotu ochrony oraz do typu: leśnych i borowych, podtypu: lasów górskich i podgórskich (EL.lgp) – klasyfikacja wg głównego typu ekosystemu (Rozp. MŚ z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów, typów i podtypów rezerwatów przyrody; Dz. U. z dnia 14 kwietnia 2005 r.).

Powstał w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego stanowiska cisa pospolitego Taxus baccata. W 1997 roku zinwentaryzowano tu 952 okazy tego gatunku. Otoczeniem dla nich jest drzewostan sosnowy ze znacznym udziałem jodły, buka, grabu i dębu.
Dla rezerwatu opracowano dokumentacje planu ochrony na lata 1998-2017.

Plan utracił ważność wskutek zmiany przepisów i wymaga dostosowania do nowych uwarunkowań prawnych.