Asset Publisher

Obszary chronionego krajobrazu

W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Kołaczyce znajdują się fragmenty dwóch obszarów chronionego krajobrazu: Czarnorzeckiego OChK na północy i OChK Beskidu Niskiego na południu.

- Czarnorzecki Obszar Chronionego Krajobrazu.
Obszar tenutworzono w 1998 r. na mocy rozporządzenia Wojewody Krośnieńskiego Nr 10 z dnia 2 lipca 1998 r. w sprawie utworzenia obszarów chronionego krajobrazu na terenie województwa krośnieńskiego (Dz. Urz. Województwa Krośnieńskiego Nr 17 poz. 223). Dokumentem określającym jego powierzchnię, granice, oraz obowiązujące zakazy i nakazy jest aktualnie Rozporządzenie Nr 55/05 Wojewody Podkarpackiego z dnia 30 maja 2005 roku (Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 80 poz. 1356). Obszar ten wchodzi w skład spójnego ekologicznie systemu obszarów chronionych i umożliwia ochronę całego bogactwa naturalnego w jego pełnej różnorodności biologicznej. Obszar obejmuje tereny przylegające od wschodu i południa do Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego, przy czym jego zasięg w dużym stopniu pokrywa się z zasięgiem otuliny Parku. Ogólna powierzchnia Obszaru wynosi 10 291 ha. Na gruntach Nadleśnictwa obejmuje najdalej na wschód wysunięty kompleks leśny, położony na wschód od drogi Barwinek - Domaradz o powierzchni 383,64 ha. W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Obszar zajmuje 5590 ha. Teren Obszaru cechuje stosunkowo niewielka lesistość. Największy kompleks leśny porasta pasmo wzgórz ciągnące się pomiędzy Wolą Komborską i Turzym Polem, w obrębie którego położone są dwa rezerwaty chroniące naturalne stanowiska cisa – „Kretówki" i „Cisy w Malinówce". Dominującym zbiorowiskiem jest żyzna buczyna karpacka Dentario glandulosae-Fagetum występująca w kilku podzespołach, z szeregiem roślin objętych ochroną gatunkową. Doliny zajęte są pod zabudowę oraz łąki i pola uprawne. Obszar stanowi uzupełnienie Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego, obejmując ochroną południowo-wschodnią cześć pasma wznoszącego się na Dołami Jasielsko-Sanockimi.

- Obszar Chronionego Krajobrazu Beskidu Niskiego.
Obszar utworzony został w 1998 r. na mocy tego samego aktu co poprzedni – rozporządzenia Wojewody Krośnieńskiego Nr 10 z dnia 2 lipca 1998 r. (Dz. Urz. Województwa Krośnieńskiego Nr 17 poz. 223). Najnowszym dokumentem określającym jego powierzchnię, granice, oraz obowiązujące zakazy i nakazy jest Rozporządzenie Nr 56/05 Wojewody Podkarpackiego z dnia 30 maja 2005 roku (Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 80 poz. 1357).
Obszar położony jest w południowej części województwa podkarpackiego jako jeden z elementów regionalnego systemu wielkoobszarowych form ochrony przyrody. Od południowego wschodu przylega do Magurskiego Parku Narodowego, od południa do Jaśliskiego Parku Krajobrazowego, a od wschodu do Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Obejmuje teren o powierzchni 82 360 ha, przy czym na gruntach Nadleśnictwa jest to powierzchnia 202,70 ha, a w zasięgu terytorialnym 50155,16 ha.
Obszar chroni przedpole najwyżej wzniesionych partii Beskidu Niskiego chronionych w ramach parków: Jaśliskiego Parku Krajobrazowego i Magurskiego Parku Narodowego, stąd wzniesienia są tu niższe, łagodniejsze, a doliny szersze i znacznie silniej zurbanizowane. Lesistość Obszaru jest jednakże stosunkowo wysoka. W drzewostanach przeważają jodła i buk, często w starszych klasach wieku. Dominującym zbiorowiskiem jest żyzna buczyna karpacka Dentario glandulosae-Fagetum, występująca w kilku podzespołach.
O wysokich walorach krajobrazowych Obszaru decyduje również ukształtowanie terenu – łagodne wzniesienia porozcinane bogatą siecią rzek i potoków, w wielu miejscach tworzących malownicze przełomy.